تنمص ( tanammos ) م . ع . خود را به موى پيچيدن دادن الحديث لعنت النامصة و المتنمصة اى المزينة و المتزينة . تنمل ( tanammol ) م . ع . جنبيدن . و بعض قوم در بعض در آمدن . تنمى ( tanammi ) م . ع . رفتن باز از جائى به جائى و بلند شدن . تنمية ( tanmeyat ) م . ع . گواليدن . و برداشتن حديث و خبر به كسى . و نسبت كردن آن به كسى . و سخن رسانيدن به بدى . و سخن‌چينى كردن . و هيزم بر آتش نهادن و در گيرانيدن . تنمير ( tanmir ) م . ع . خشم گرفتن و بدخوى شدن . تنميس ( tanmis ) م . ع . پنهان داشتن مكر و عيب از كسى . تنميش ( tanmic ) م . ع . پوشيدن راز و سخن‌چينى كردن . تنميص ( tanmis ) م . ع . نمص الشعر تنميصا و تنماصا : برچيد موى را ( شدد للكثرة ) . تنميط ( tanmit ) م . ع . راه نمودن بسوى چيزى . تنميغ ( tanmiq ) م . ع . آميختن سياهى و سرخى و سپيدى . تنميق ( tanmiq ) م . ع . نيكو نوشتن كتاب را و آراستن به كتابت و نگارين كردن چيزى را . تنند ( tanand ) ا و ص . پ . عنكبوت . و كاهل و تنبل . تنندو ( tanandu ) ا . پ . عنكبوت و نسج عنكبوت . و نورد جولاهگان . تننده ( tanande ) افا . پ . آنكه مىتند و كشنده و پيچنده . تننده ( tanande ) ا . پ . عنكبوت و نسج عنكبوت و نورد جولاهگان . تنو ( tanu ) ا . پ . قوت و توانائى . تنوء ( tonu ' ) م . ع . تنأ بالبلد تنوء ( از باب فتح ) : مقيم شد در آن شهر الحديث من تنأ الارض العجم فعمل بنيروزهم و مهر جانهم حشر معهم . تنواء ( tanv ' ) م . ع . ناء نوء و تنواء . مر نوء . تنواط ( tanv t ) ا . ع . آرايش هوده كه بر آن علاقهاى چند و جز آن بياويزند . تنوب ( tanub ) ا . پ . قسمى از درخت صنوبر . تنوب ( tanavvob ) ا . ع . يك نوع درخت بزرگى در روم كه قطران را از بيخ آن گيرند . تنوتاس ( tanut s ) ص . پ . داراى علم و عمل . تنوح ( tanavvoh ) م . ع . جنبيدن چيز فرو هشتهء آويزان . تنوخ ( tanux ) ا خ . ع . قبيله‌اى از يمن . تنوخ ( tonux ) م . ع . تنخ بالمكان تنوخا ( از باب فتح ) : مقيم شد در آن جاى . و تنخ عليه : ثابت ماند بر آن . تنوخ ( tanavvox ) م . ع . فرو خواباندن شتر نر ماده را تا گشنى كند و فرو خوابانيدن ماده شتر يق تنوخ الحمل الناقة فتنوخت . تنوخى ( tanuxiy ) ص . ع . منسوب به قبيلهء تنوخ . تنود ( tanavvod ) م . ع . جنبيدن شاخ . تنودن ( tanudan ) ف م . پ . تنيدن و كشيدن و پيچيدن . تنور ( tanur ) ا . پ . جائى كه در آن نان پزند . و تندورو شاخور و فرين و شاخوره . و تنور بدن : قسمى از پيسى و قوبا . تنور ( tannur ) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - جاى نان پختن . ج : تنانير . و روى زمين . و جوى آب و استادنگاه آب وادى . و ا خ . نام كوهى . تنور ( tanavvor ) م . ع . روشن گشتن . و آهك و قطران ماليدن بر خود . و شكست خورده شدن قوم . و از دور ديدن آتش را . تنورا ( tanur ) ا . پ . بلغت زند تنور و جاى نان پختن . تنور آشوب ( tanur - cub ) ا . پ . آتش افروز تنور و خادهء تنور . تنور تاب ( tanur - t b ) ا . پ . ابزارى كه بدان تنور را مىتابند . تنور خانه ( tanur - x ne ) و تنورستان ( tanurest n ) ا . پ . مطبخ و آشپزخانه . تنوره ( tanure ) ا . پ . سلاحى مانند جوشن ولى غيبها يعنى آهنهاى تنوره درازتر از غيبهاى جوشن . و حلقه زدن مردم . و پوستى كه قلندران مانند لنگ بر ميان بندند . و گوى كه در پهلوى آسيا سازند تا آب از سوراخ آن بر پرهاى چرخ آسيا خورد و آن را بگردش آورد . و چرخش . و باصطلاح تشريح مجموع استخوانهاى بدن به غير از اطراف و گردن و كله . تنورى ( tannuriy ) ا . ع . تنورگر و نان‌پز . تنوز ( tanuz ) ا . پ . چاك و شكاف . تنوزه ( tanuze ) ص . پ . شكافته و چاك شده . تنوش ( tanavvoc ) م . ع . دست بدستار ماليدن و پاك كردن يق تنوش يده بالمنديل . تنوط ( tonavvet ) و ( tanavvot ) ا . ع . مرغى خرد كه در جنگلها از برگ درختان تارها سازد و به شكل قاروره‌اى آنها را بافته و